Avanti! v.8

(ใช้ธีมขาวอีกครั้ง ป้องกันรูปแหว่ง) 

เนื่องในโอกาสปิดเทอม เราจึงไม่ควรดองบล็อก...

เนื่องในโอกาสที่บล็อกนี้ตั้งใจว่าจะเป็นบล็อกแปะแฟนอาร์ต เราจึงควรแปะแฟนอาร์ต...

เนื่องในโอกาสพีครีบอร์น เราจึงวาดออกมามีแต่แฟนอาร์ตรีบอร์น...

ดังนั้น เอนทรี่นี้เราจึงมาแปะแฟนอาร์ตรีบอร์นเพื่อเป็นการไม่ดองบล็อก!!!

(นี่มันลอจิคชาติหน๊ายยยยย =[]=")

.

เข้าเรื่องก่อนสิ้นสติเลยดีกว่าเนอะ เอิ๊กๆ

แฟนอาร์ตเอนทรี่นี้เป็นงานแมนนวลบนกระดาษล้วนๆค่า

จะว่าไป ช่วงนี้รู้สึกว่าวาดแต่ลงคอมจนเคยตัวแล้วเหมือนกันนะเนี่ย..

.

** สองรูปแรก อาจจะร่างๆ ไม่ค่อยชัดนะคะ **

รูปแรก ตามประสาแม่ยก 6996~ (คุณภาพความชัดย่ำแย่ ถ่ายจากกล้องมือถือค่ะ)

วาดลงบนชีทวิชาเรียงความภาษาอังกฤษค่ะ... ตั้งใจเรียนจริงๆอินี่ 55+ (ถึงอาจารย์ชาวต่างชาติจะไม่ว่าก็เหอะ)

สับปะรดชายรากงอกด้วยล่ะ! ...แต่น้องโคลมมีตาครบสองข้างอย่างเป็นปริศนา กร๊ากกก

.

รูปต่อมา โคโรเนโร่กับรีบอร์น ตอนโตค่ะ!

(SPOILเล็กๆ...หรือควรเรียกว่าตอนยังไม่เป็นเด็กดีล่ะ กร๊ากก)

ยังเป็นเส้นร่างอยู่เลย (ฮา~)

รูปเต็มที่ร่างไว้มีต่อไปถึงประมาณเข่าค่ะ แต่ตัดมาแค่นี้แล้วกันเนอะ

เรื่องของเรื่องคือ วาดต่อไม่สำเร็จซักที จะทิ้งเลยก็เสียดาย เพราะรู้สึกถูกใจหน้าโคโรเนโร่ที่วาดไว้ (แต่รีบอร์นยังคงหันหลัง ไม่เห็นหน้า เป็นตัวละครลับเช่นเดิม) ^ ^;

พักนี้ท่าทางจะอ่านโดรีบอร์นแรมโบ้(ผู้ใหญ่)มากไปแน่ๆเลย.. เลยอยากวาดสองคนนี้แบบผู้ใหญ่ขึ้นมาซะงั้น!

เราชอบสองคนนี้นะ อารมณ์ประมาณว่า...เพื่อนเลว? 55+

.

** warning รูปต่อไป ไม่ถึงกับว่ามีอะไร แต่ก็ไม่ปลอดภัยเท่าที่ควรนะจ๊ะ ระวังหลังกันด้วยก็ดีเน่อ~ **

คุณวัวในอีก 10 ปีข้างหน้า เวอร์ชั่น รักลูกให้ผูก รักวัวให้ล่ามโซ่? (<< ไม่ใช่สุภาษิต)

..อู๊ย~ คุณแรมโบ้เคอะ!! วาดรูปนี้แล้วสำเหนียกเลยค่ะ ว่าบั้นท้ายผู้ชายวาดยากม๊ากกก

มันไม่โค้งเว้า ไม่กะง่ายแบบผู้หญิงง่ะ (แถมรูปนี้กล้ามเนื้อหลัง อิเกดมั่วกระจาย ขี้เกียจไปหาแบบดูและ)

โซ่ที่เห็นนั่น ตั้งใจว่าจะให้คล้องไขว้จากข้อมือไปข้อเท้าค่ะ (แล้วมันจะขยับยังไง?)

วาดรูปนี้ให้คุณวัวจากใจเลยนะ ..หลังเสพโดคู่ R/L ไปปริมาณพอสมควร ทำให้ติดภาพแรมโบ้ผู้ใหญ่ว่าเป็นพวกแอบมาโซไปซะแล้ว =w=" (อิทธิพลจากสื่อจริงๆ)

...แต่แหม ขอพื้นที่ตรงนี้ให้สาววายคนนี้อีกซักนิดเถอะค่ะ (แถบสีดำๆนี่ข้ามได้เลยนะคะ แค่อยากเขียน อิๆ)

จริงๆแล้วมันก็น่าสงสัยอยู่นะ โดนรีบอร์นตบตีแค่ไหน คุณแรมโบ้ก็ไม่เคยจำจริงๆ หาเรื่องมาเจ็บตัวได้ตลอด

เข้าใจว่าวัวตอนเด็กมันบ้าๆอ่ะนะ ...แต่โตขึ้นมาก็ยังไม่จำเนี่ยสิ...

รึว่านายเป็นมาโซฟระ ลึกๆแล้วชอบให้เค้าตบตีเรอะ!?!? =__=!!

แล้วก็สงสัยอีกอย่าง แรมโบ้โตมายังไง ทำไมจากลูกวัวบ้าๆสติไม่ค่อยสมบูรณ์กลายเป็นเด็กหนุ่มอุเคะคาซาโนว่าพูดจาเรียบร้อยได้อย่างนั้น?? ถ้าจำไม่ผิด ในอนาคต คนที่มีหน้าทีดูแลแรมโบ้คือ ฟูตะ...

เอ่อ...น้องหนูผ้าพันคอคนนี้น่ากลัวจริงๆด้วย = [] =!!

...และขอสารภาพว่า ตอนนี้นังคนวาดก็บ้า R/L แบบ SMหน่อยๆ ไปแล้วจริงๆ... กรี๊ด (แต่เท่าที่อ่านมา ก็เห็นโดคู่นี้เป็นอย่างนี้เกือบทุกเรื่องล่ะมั้ง?)

.

และ รูปสุดท้ายสำหรับวันนี้...

** warning ยืมมุกจากเรื่อง เมื่อผมกับเธอXXX ของ อ.ไอ โมรินาง่า ค่ะ ...โปรดทำใจให้กว๊างกว้างก่อนรับชม **

ก็เมื่อมุคุสลับร่างกับน้องโคลมน่ะสิ...

...จะดีเรอะ !? =___=" !?

(แอร๊ย~ มุคุมินิสเกิร์ต~)

...............

/me วิ่งหนีก่อนโดนสกรรมบาทา

.

=========================

.

หมดแล้วค่ะ เฮ~

ก่อนปิดเอนทรี่ ขอพูดถึงเอนทรี่ที่แล้วนิดนึง

เห็นคอมเมนต์หลายคนว่า มันหลอน.. แหะๆ

จริงๆแล้วเจ้าของบล็อกก็กลัวผีกับกลัวความมืดสุดๆเลยค่ะ กร๊ากกก

(ไม่เชื่อไปถามเพื่อนๆอิชั้นได้ กว่าอินี่จะทำใจอ่านงานของอ.จุนจิ อิโต้ ได้ก็โขอยู่ ...และตั้งแต่เกิดมา เชื่อเถอะค่ะว่าไม่เคยฟังวิทยุรายการผี และไม่เคยใจถึงเข้าบ้านผีสิงในสวนสนุกแม้แต่ครั้งเดียว!)

แต่พอมาวาดเอง ตอนวาดกลับไม่รู้สึกอะไรแฮะ แถมยังสนุกด้วยแฮะ อืม... แปลกดี

ยังไงก็ขอบคุณทุกคอมเมนต์คราวที่แล้วที่เข้ามาช่วยกันหลอนด้วยนะคะ ไว้คราวหลังมาหลอนกันอีกนะ~ 55+

.

สุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกท่านที่แวะเวียนเข้ามานะคะ

เจอกันใหม่เอนทรี่หน้าค่ะ >w<)/