Avanti! v.8

สวัสดีค่า~

กลับมาอีกทีเจอ exteen โฉมใหม่ ทำอะไรไม่ถูกจนไม่ได้ทำอะไรเลยไปพักนึง..ไม่ได้ตั้งใจดองนะคะ! (ฮา)

ช่วงนี้เข้าบล็อกใครต่อใครก็เห็นโฉมใหม่กันหมด รู้สึกน่าตื่นเต้นดีเนอะ~

...แต่ถึงยังไง บล็อก Avanti! แห่งนี้ก็ยังจะขอใช้ธีมเดิมไปพลางก่อนนะคะ(ไหนๆมันก็ยังไม่เดี้ยงนี่นะ..) เพราะตอนนี้เจ้าของบล็อกกำลังมึนงงและไร้ไอเดียกับการแต่งบล็อกมากๆ เหอๆๆ ^^;;

.

==================================

.

เอ้า เข้าเรื่อง

วันนี้เราขอมาแปะโดเล็กๆ(หรือ ฟิคประกอบภาพหว่า?) ที่ในที่สุดเจ้าของบล็อกมันก็เอาเข้าจนได้...

วาดจากเรื่อง  รถไอศกรีม  เรื่องสั้นของอ.จุนจิ อิโต้ ที่รวมอยู่ใน คลังสยอง ขวัญลงหลุม เล่ม 10 ค่ะ

ใครยังไม่ได้อ่าน ไปหามายลได้ ซีรีส์คลังสยองฯ สนพ.มด พิมพ์ออกมา 13 เล่มแล้วค่ะ

ซึ่งถ้าเป็นผลงานของอ.จุนจิ อิโต้ ล่ะก็ รับประกันได้เลยถึงความหลอนปนสยองนิดๆ จิตๆแต่แอบฮาหน่อยๆ (= =~) ทางมดเองก็แปลออกมาใช้สำนวนได้ก๊าวใจใช้ได้ ถ้าไม่ใช่คนขวัญอ่อน(แบบเจ้าของบล็อกที่ไม่กล้าอ่านครบทุกเล่ม กร๊ากก) ก็ลองหามาอ่านเพลินๆได้ดีค่ะ

ส่วนงานนี้ วาดออกมาขณะอารมณ์กำลังขุ่นมัวเล็กน้อยถึงปานกลาง จึงไม่ฮารั่วอย่างที่เคย กระเดียดไปแนวดาร์คเล็กๆ แถมยังวายได้ที่เสียอีก.... (ขนาดการ์ตูนของจุนจิ อิโต้ อิคนวาดยังเอามาจิ้นวายได้ ว้าว...)

ดังนั้น จึงสมควรแปะคำเตือนก่อนลงอย่างยิ่ง

.

** warning **

1. โด(รึเปล่า?)ต่อไปนี้ เป็นเรื่องจิ้นต่อยอดหลังจากตอนจบของ "รถไอศกรีม" ดังนั้น SPOIL แหงๆ

2. โด(หรือฟิค?)ต่อไปนี้ อาจมีการใช้ภาษาประหลาดๆ โปรดอย่าถือสา เพราะว่าคนวาดพิมพ์สด!!! (กร๊ากกกก)

3. โด(ฟิคล่ะมั้ง?)ต่อไปนี้ YAOI แน่นอนพันล้านเปอร์เซนต์ ...ไม่หนุงหนิงกุ๊งกิ๊งเหมือนที่เราเคยวาดมา แต่ก็ไม่ถึงขั้นเรทนะคะ แค่ซอฟต์ๆเองน่า (เรอะ?)

อย่างไรก็ตาม ใคร(คิดว่า)รับ Y ประเภทชาย-ชายไม่ได้ กรุณาปิดหน้าต่างนี้ทิ้งไปได้เลยนะคะ

เตือน แล้ว อย่า มา โวย วาย ล่ะ~ (>.6)/~

4. นี่เป็นเพียงการจิ้นของคนวาดเท่านั้น เป็นไปอย่างไม่มีเหตุผลใดๆ และไม่ได้มีเจตนาทำมิดีมิร้ายกับผลงานของอ. แหม ...ชอบนะ ถึงได้ทำ 555+

5. ส่วนตัว คิดว่าไม่ได้วายร้ายแรงหรืออะไรเท่าไร แต่ถ้าใครเห็นว่าไม่เหมาะที่จะลงบล็อก เมนต์เตือนไว้ได้นะคะ เดี๋ยวเราจะกลับมาจัดการค่ะ (เพิ่งเคยลองแปะวายจริงจังครั้งแรก เลยยังหวั่นๆอยู่ แหะๆๆ)

ไอศกรีมเหนียวเหนอะละลายเต็มพื้นห้อง

เหลือเพียงชายหนุ่มเพียงคนเดียว

คร่ำครวญ

กับไอศกรีมอีกก้อนที่กำลังละลายอยู่ในมือ

.

"โทโมกิ.....!!! โทโมกิ!!!!!!!"

.

ไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากไอศกรีมก้อนนั้น

หัวของลูกชายของเขา

กำลังค่อยๆละลายอยู่ในมือ

.

จนกระทั่งใครบางคนก้าวเข้ามาในห้อง

ที่เบื้องหลังของชายหนุ่ม

เป็นชายรูปงามอีกคนที่คุ้นตาเหลือเกิน

.

.

"คุณ...!! คุณทำอะไรกับเด็กพวกนี้....!!!"

ชายที่นั่งอยู่กัดฟันกรอด

ไม่แม้แต่จะหันกลับมา

.

"คุณ...ทำอะไรกับลูกชายผม....ทำอะไร....กับโทโมกิ...."

ปลายเสียงสั่นเครือ

ความโกรธในน้ำเสียงยังคงไม่จางหาย

เพียงแต่ถูกเบียดบังด้วยความเศร้าที่ถาโถม

.

ชายผู้มาใหม่เดินไปตรงหน้าชายคนนั้น

รอยยิ้มบางๆแต่งแต้มบนใบหน้าของเขา

พร้อมกับแววตาอันอ่อนโยน

ของปีศาจร้าย

.

"น่าเสียดายนะครับ พวกคุณหนูๆเล่นมาละลายกันนอกรถแบบนี้"

.

เขาเดินจากประตู

ไปตรงหน้าชายหนุ่มที่นั่งอยู่ก่อน

.

"เอาไปเก็บเข้ารถ ขายต่อก็ไม่ได้แล้วเสียด้วย"

ไม่ว่าจะแค่พูดเล่นสนุก หรือเป็นความจริง

อีกฝ่ายก็ไม่ได้ตอบอะไร

สองมือนั้นยังคงกอดก้อนไอศกรีมในมือไว้

เช่นเดียวกับความเจ็บปวดข้างใน 

.

มารร้ายยังคงยิ้ม

นิ้วมือเรียวของเขาค่อยๆแตะไอศกรีมที่ละลายอยู่บนพื้น

...ทีละรส ทีละรส...

.

...ทีละร่าง ทีละร่าง...

.

"เคนอิจิคุงเป็นวานิลลา"

"ทาเคชิคุงเป็นช็อกโกแลต"

"คาซึยูกิคุงเป็นสตรอเบอร์รี่"

"ไดสุเกะคุงเป็นดับเบิลโยเกิร์ต"

.

เพลิดเพลิน

ใกล้เข้าไปเรื่อยๆ

จนกระทั่งหยุดอยู่ตรงหน้าไอศกรีมก้อนสุดท้าย

หัวของโทโมกิ

.

"จะลองชิมดูไหมครับ"

.

สายตาจับจ้องสายตา

แม้ภาพผ่านกรอบแว่นจะมัวหม่น

แต่ใต้น้ำตานั้นกลับหมองยิ่งกว่า

.

"ของหวานน่ะ ทำให้จิตใจปลอดโปร่งขึ้นได้นะครับ"

.

ของเหลวเย็นๆสัมผัสเข้าที่ริมฝีปาก

ปลายนิ้วค่อยๆไล่อย่างเชื่องช้า

ราวกับว่าจะหลอมรสหวานกับริมฝีปากนั้นให้เป็นหนึ่งเดียว

.

"ทานซะนะครับ ได้โปรดอย่าร้องไห้เลย..."

.

ไม่เข้าใจ

"คุณ..คุณทำอย่างนี้ทำไม.."

.

"ผมบอกแล้วไงครับ ว่าอย่าร้องไห้"

ไม่ใช่คำตอบ

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั้นต่างหาก

ที่เป็นคำตอบ

.

"ไอศกรีมของผม กำลังทำให้ตัวคุณละลาย"

"และถ้ายิ่งร้องไห้ ก็จะยิ่งละลายเร็วขึ้นอีกนะครับ"

.

ชายสวมแว่นตัวสั่นยิ่งกว่าเดิม

เขาต้องทำ 

แต่เขาทำไม่ได้

เขาหยุดน้ำตาของตัวเองไม่ได้!

.

ร่างกายเริ่มเปียกชื้น

ความรู้สึกที่พรั่งพรูเข้ามาในจิตใจนั้น

ไม่ใช่ทั้งความกลัว และความหวาดผวา

แต่กลับเย็นยะเยือก

เย็นเสียยิ่งกว่าไอศกรีมในมือ

.

ปีศาจในคราบคนขายไอศกรีมมองชายตรงหน้าอย่างพึงพอใจ

.

เย็น เย็น เย็น

มือทั้งสองข้างเริ่มเหลวและอ่อนนุ่มลง

เช่นเดียวกับหัวไอศกรีมที่ละลายลงไปอยู่บนหน้าตัก

เช่นเดียวกับสติของเขาที่เริ่มเลือนลางไป

.

"หอมจัง.. ซินนามอน ลาเต้ หรือเปล่าน้า..."

หนุ่มขายไอศกรีมขยับตัวเข้าใกล้อีกฝ่ายมากขึ้น

มือซ้ายเลื่อนลงปาดน้ำตาของไอศกรีมรสใหม่อย่างช้าๆ

น้ำตา

เป็นสีน้ำตาลกาแฟ

.

"ผมชอบของหวานครับ"

เสียงกระซิบเบาๆที่แทบไม่ได้ยิน

.

.

. 

"คุณเอง ก็หวานเหมือนกันนะครับ"

.

==================================

.

minitalk

...ทำไปแล้ว

ทำไปจนได้!!!!

จากตอนแรกที่คิดไว้ เป็นโด เพราะเน้นรูปแล้วมีแค่ประโยคคำพูดประกอบไม่กี่ประโยค สุดท้าย พอพิมพ์เข้าจริงดันติดลม ด้นสดออกมากลายเป็นฟิคที่บังเอิญมีรูปประกอบไปเสียได้ 555+

สรุปว่าถ้าอ่านไม่รู้เรื่องก็อย่าถือสาคนวาดเลยนะคะ นอกจากภาษาจะถดถอยจนเขียนเป็นภาษาแบบนิยายไม่ได้ ได้ออกมาแค่ทีละคำ ทีละวลี เหตุผลมันก็ยังอ่อนมาก แถมมั่วอีกต่างหาก วิ้ว~ (จริงๆแล้วคิดว่าที่หนูกลายเป็นไอติมกันไปหมด น่าจะเป็นเพราะไปขึ้นรถไอติมมากกว่า... แต่เอาน่า บอกแล้วว่าฟิคนี้มั่ว เหอๆๆ)

เอาเป็นว่า ฟิคประกอบภาพเรื่องนี้ purely for pleasure (ของคนวาด?) เท่านั้นค่ะ!! ^ ^

.

หมดก๊อกแล้ว ปิดเอนทรี่เลยดีกว่าเน้~~~

ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้นะค้า~~~~

จูจุ๊บๆ \(>3<)/~~~ vv

.

==================================

.

ps. วันนี้ไปงานหนังสือฯมาค่ะ งานที่ร้านเลิกครึ่งวัน ว่าง ก็เลยบุกเดี่ยว ไปมันซะเลย!...

เริ่มแรก ตกใจมากเมื่อเห็นชินจัง เล่ม 24...!!!! มันเป็นไปได้ยังไงฟะ!?!?! ชั้นไม่ได้ตาฝาดใช่ม๊ายยยย!?!?

และหลังจากนี้ อาจจะได้เห็น Doraemon & The Gang ในแบบ humanized(อีกแล้ว!?) ที่บล็อกนี้ก็ได้นะ.. ไปเหมามาหลายเล่มอยู่ แต่ละตัวน่ารักกันจริง เหอๆๆ (ได้ข่าวว่าการ์ตูนเด็กย่ะหล่อน...= =")

และอีกนิด กับหนังสือสามเล่ม ที่วันนี้หิ้วกลับมาด้วยความภาคภูมิที่สุด...